The Reality Tape

Friday, January 28, 2005

Πάει, πάει το καλοκαίρι, λίγο φως δεύτερο χέρι

(απ' το σταχτί το μολσκιν του μετα-μετα και της ντεριβατίβας)

Αν το κόμεντ είναι νεύμα, το λινκ είναι αγκαλιά; Και το μονόπρακτον; Τι είναι το μονόπρακτον;

Ωραία γυάλιζε αυτό το φύλλο μετά τη νεροποντή. Ένα μικρό εβενμάν. Και μιρουάρ συρεάλ, λες κι έβρεχε Σμιρνόφ. Αν το στεγνώσει τώρα κάποιος με στατιστικά πακέτα και νέτγουορκ μάπινγκ και τάιμς νιου ρόμαν δωδεκάρια και το στείλει για δημοσίευση σε ζουρνάλ ανθρωπολογίας, ας κάνει τουλάχιστον ένα τρακμπάκ.

250 γρ. σάκχαρι ντεμεράρα

1 Comments:

  • Το πιο ήσυχο κομμάτι στα κείμενά σου είναι πάντα η υπογραφή. Υπάρχει ένα όνομα εκεί, βρε αδελφέ.

    Κατά τα άλλα αισθάνομαι ότι η γλώσσα δεν σε χωράει. Τόσο που αναρωτιέμαι πώς μπορείς και διαβάζεις κείμενα τρίτων. Ή τι βρίσκεις σε μια περιγραφή σαν τη δική μου, που όσο να ’ναι, λαμβάνει υπόψη της τον μέσο όρο. Αν δεν είναι εντελώς μέσος όρος η ίδια.
    Μάλλον αυτό συγκινεί στα κείμενά σου: η έλλειψη των εκπτώσεων.

    Θενκ γιου βρε sui generis.

    By Blogger thas, at January 29, 2005 at 10:47 PM  

Post a Comment

<< Home